Stamopbouw van de duiven

Stamopbouw van de duiven

Oorspronkelijke stamopbouw van de duiven

Het cirkeltje moet rond zijn in in onze sport. Goede duiven is daar een heel belangrijk onderdeel van. Tot de jaren 2000 presteerde de duiven van diverse pluimage met wisselend succes. Die laatste jaren kwam ze op vluchten met kopwind en trager verloop geweldig, maar met hogere snelheden kwamen ze tekort.

De eerste - en kopprijzen werden gewonnen door kruisingen van het soort van Van Hoeck-Noël met zowel een dochter van Zlatan van Nico Jan Koenders, een aangeschaft duivinnetje uit twee kleinkinderen van Kleine Dirk en een Ad Schaerlaeckens duivin. Van deze laatste soort zijn in de loop van 2009 meer duiven aangeschaft.

Zo zijn er sinds 2010 inmiddels meerdere duiven uit de lijn Ace Four en De 230 (Broer Invincible/191) op het hok gekomen en door enkele jaren samenkweek met maatje Wemmenhove kan ik ook beschikken over duiven van o.a. Lub Snoek, waaronder directe jongen van De Empero.

Samen met Patrick Wemmenhove kochten we het Superkoppel van Lub toen hij stopte met de duivensport. Uit dit koppel hebben we slechts enkele jaren kunnen kweken, omdat de duivin in 2014 na enkele rondes niet meer legde, maar leverde in die tijd wel enkele topduiven op.

In het voorjaar van 2012 heb ik enkele duiven gekocht van Wulf van Laar, al jaren de te kloppen man in eigen vereniging en regio. In de zomer van 2012 heb ik daarmee een aantal jongen gekweekt waarvan enkele zich inmiddels op het kweekhok uitstekend bewijzen. Ook zijn in 2013 enkele duiven van Hans & Evert-Jan Eijerkamp op de hokken gekomen. Een kleindochter van Ché schafte ik aan en van Evert-Jan kreeg ik twee kleinkinderen van Fabio.

In 2014 is er voor het eerst gekweekt uit enkele bij Willem de Bruijn aangeschafte duiven met als resultaat o.a. de 1e duifkampioen Jong in de club met de 14-311 en de 4e duifkampioen Jong in Regio 3 met de 14-305 die niet miste op de jonge duivenvluchten.

Nieuw superkoppel

De jaren erna werden prima resultaten gehaald en werd het nieuwe superkoppel ontdekt: het 'Epke koppel'. Die duiven waren goed op afstanden van 100 tot 700km zou later blijken.

Herstart

Na de verkoop van alle vitesse-midfondduiven eind 2018 bleef de lijn van het Epke koppel achter op de hokken. Daar kon ik nog geen afscheid van nemen en naast de marathonduiven wil ik kijken of het met deze duiven lukt een ploeg voor de dagfond op te starten.

De opbouw van een ploeg voor de marathon is gestart met late jongen van verschillende liefhebbers, maar veruit de meesten van Team van Ginkel. Deze ploeg laatjes van 2019 zijn in hun geboortejaar uitgewend maar konden niet gespeeld worden.

In 2020 zijn ze voor het eerst de mand in gegaan en na het vliegseizoen zijn er nog 15 over die allemaal Bergerac hebben gevlogen.